«Δεν επιστρέφω στη ΝΔ ούτε ως αρχηγός»!
Συνέντευξη στον ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΚΑΓΙΑΝΝΗ, «Καθημερινή» Κυριακής 4 Ιουλίου 1993
Α. Καρκαγιάννης: Αν υποθέσουμε ότι εξαλειφθούν αυτές οι παραμορφώσεις, όπως τις αποκαλείτε, τότε θα επιστρέψετε στη Ν.Δ.;
Α. Σαμαράς: Όχι, δεν θα επιστρέψω. Έχω ήδη χαράξει το δρόμο μου με την «Πολιτική Άνοιξη» και η Ν.Δ., όπως και τα άλλα κόμματα, ακολουθούν το δικό τους δρόμο.
[…]
Α. Σαμαράς: Δεν θα επιστρέψω, συνεπώς, στη Ν.Δ. και αν ακόμη αλλάξουν οι πολιτικές συνθήκες, έστω και αν με καλέσουν για να γίνω «αρχηγός» της.
[…]
Α. Καρκαγιάννης: Πολιτική πράξη, ωστόσο, λειψή. Ολοκληρωμένη πολιτική πράξη θα ήταν αν προκαλούσε την πτώση της κυβερνήσεως. Δεν λέω ότι έπρεπε να το κάνετε. Αλλά αφού δεν το κάνατε και δεσμευθήκατε να μην το κάνετε, ποια είναι η πολιτική πράξη;
Α. Σαμαράς: Το θέμα είναι λεπτό και δεν δέχομαι αυτή την τοποθέτηση. Είναι κατ’ αρχήν θέμα αρχής. Η κυβέρνηση εξελέγη για μια τετραετία. Εγώ εξελέγην βουλευτής με τη Ν.Δ. Δεν ξέρω ποιος μου δίνει το δικαίωμα να ρίξω μια κυβέρνηση που την εξέλεξε ο λαός ή να παραμείνω βουλευτής, όταν έχω διαφωνήσει με τη Ν.Δ. Άλλωστε, και μέσα στη Ν.Δ. ήμουν μειοψηφία. Μετά τα όσα έχουν συμβεί είναι χρέος του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να κρίνουν και να αποφασίσουν αν έχουν τις δυνάμεις να συνεχίσουν το έργο τους, προς όφελος του τόπου, ως το τέλος της τετραετίας. Νομίζω ότι δεν τις έχουν. Αυτή είναι η έννοια της δέσμευσης που πράγματι ανέλαβα.
[…]
● Σε άλλο σημείο της συνέντευξης αυτής ασκεί τη συνήθη πατριδοκαπηλία:
Α. Σαμαράς: «Αλλά το θέμα των Σκοπίων είναι απλώς το σύμπτωμα μιας βαρύτερης αρρώστιας που χαρακτηρίζει το χειρισμό των εθνικών μας θεμάτων, του γενικότερου, αν θέλετε, εθνικού μας θέματος που είναι ένα και μοναδικό: Η ανυποχώρητη υπεράσπιση της ελληνικότητας στα εδαφικά και πολιτισμικά της σύνορα, όπως αυτά διαμορφώθηκαν κατά την ιστορική διαδρομή. Είναι συνεπώς η υπεράσπιση της Κύπρου, της Θράκης, της Μακεδονίας, των Βορειοηπειρωτών, που βάναυσα καταπατούνται τα δικαιώματά τους, η υπεράσπιση των εκατομμυρίων Ελλήνων της διασποράς. Αλλά είναι ακόμη η υπεράσπιση της γλώσσας μας, των μορφών εθνικής ζωής και του πολιτισμού μας. Αυτό είναι στην ουσία το εθνικό μας πρόβλημα και το θέμα των Σκοπίων ήταν απλώς μια πτυχή αυτού του προβλήματος».
Πηγή: http://periothiko.blogspot.com/
Το δικό μας σχόλιο: Ο απόλυτος αμοραλισμός, ο εφαρμοσμένος «μακιαβελισμός», η πλέον αποκρουστική περίπτωση τυχοδιώκτη χωρίς έρμα, χωρίς ήθος, χωρίς αρχές! Κάθε του λέξη και ένα μεγάλο Ψέμα, κάθε «δέσμευση» προάγγελος και μιας… «κωλοτούμπας»!
Τι άλλο να πούμε; Αυτό το ανθρωπάκι, αυτός ο μοιραίος και τραγικός για τη Μεγάλη Φιλελεύθερη Παράταξη πολιτικός αρχιμαφιόζος τώρα διεκδικεί να γίνει αρχηγός μου; Εμένα που τότε τον άκουγα να συντρίβει τα αποθέματα της ψυχής μου, να συνεργάζεται με τους πολιτικούς μου αντιπάλους, να ανατρέπει την Κυβέρνησή μου, που με πολυετείς αγώνες στα «πέτρινα χρόνια» του ανδρεοπαπανδρεϊσμού συνέβαλα να έλθει στην εξουσία;
Χρήσιμα και τα στοιχεία που μας υπενθυμίζει η παραπάνω συνέντευξη του Αποστάτη: Ποιοι τον προώθησαν στην προδοσία, για να ανατρέψουν τον Μητσοτάκη, ποιοι τον χρηματοδότησαν, ποίων τα άνομα συμφέροντα κλήθηκε να υπηρετήσει σε βάρος της Ελλάδος και της Νέας Δημοκρατίας. Αλαφούζοι, Κοκκάληδες, SIEMENS και όλος ο εσμός των διαπλεκομένων που θα έχαναν το μεγάλο φαγοπότι από την αποφασισθείσα τότε εγκατάσταση «στρατηγικού επενδυτή» στον ΟΤΕ!!! Ο Αντωνάκης πειθήνιο, εξευτελισμένο και βρωμερό όργανο των πιο σκοτεινών νταβατζήδων που, με τη… συμβολή του, έφεραν το Φαύλο ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και επιδόθηκαν για μια 10ετία ανενόχλητοι στη λεηλασία της Ελλάδος!
Όσο περνούν οι μέρες, όσο οι μνήμες ξεπηδούν μοιραία μέσα απ’ τα συρτάρια της Ιστορίας, τόσο εδραιώνεται μέσα μου η πεποίθηση που είχα εξαρχής, όταν εμβρόντητος άκουγα τον Προδότη να θέτει υποψηφιότητα για την ηγεσία του Κόμματος: Ναι, υπάρχει μια περίπτωση να εκλεγεί ο Σαμαράς! Αν οι Νεοδημοκράτες έχουν αποφασίσει αμετάκλητα τη θανατική καταδίκη της Παράταξής τους, την οριστική και επ’ αόριστον παράδοση της Χώρας και της ελπίδας τους στα χέρια του Γιωργάκη και του ΠΑΣΟΚ… Αυτό που μέ άλλα λόγια λέμε… «αυτοκτονικό ιδεασμό»…